Ρυθμική γυμναστική
2010-01-20

 

Click to enlarge

 




Τιτίζ: Ό,τι και να μου λες Μάουζ-Μους για τον αθλητισμό εγώ προτιμώ τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Το θέατρο, τον κινηματογράφο, τα εικαστικά workshops...

Μάουζ-Μους: Καθόλου δε θα διαφωνήσω μαζί σου Τιτίζ. Νομίζω όμως ότι θα παραδεχτείς το γεγονός ότι την καλλιτεχνία μπορείς να την συναντήσεις σε καθημερινά αλλά και στα πιο αλλόκοτα πράγματα. Φυσικά και στον αθλητισμό με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: τη ρυθμική γυμναστική.

Τιτίζ: Ναι, μα η τέχνη προϋποθέτει καλλιέργεια, παιδεία και «προπόνηση» του νου και όχι απλώς προπόνηση του σώματος.

Μάουζ-Μους: Προτού φτάσεις το σώμα σου στο επίπεδο που θέλεις, πρέπει να καλλιεργήσεις πρώτα άλλες αρετές και δεξιότητες, που ουσιαστικά είναι διανοητικές και ψυχικές. Νομίζεις αγαπητή μου Τιτίζ, το να σηκωθείς μετά από ένα αποτυχημένο άλμα και να συνεχίσεις την προσπάθειά σου σε ένα σπουδαίο αγώνα, δεν προϋποθέτει παιδεία και προπόνηση του νου;

Τιτίζ: Μμμμ. εντάξει όλα αυτά, αλλά μπορεί ένα άθλημα να είναι καλλιτεχνικό;

Μάουζ-Μους: Και βεβαίως μπορεί. Μέσα από την άθληση αναπτύσσεις και την τέχνη. Η ρυθμική αγωνιστική γυμναστική είναι ένα άθλημα καλλιτεχνικό γιατί χαρακτηρίζεται κυρίως από τη χάρη, την πλαστικότητα και την απαλότητα της κίνησης.

Το θεαματικό αυτό άθλημα εκτελείται μόνο από γυναίκες και είναι ένας συνδυασμός άσκησης και ρυθμού με τη συνοδεία μουσικής.

Η εμφάνιση της ρυθμικής γυμναστικής τοποθετείται στα τέλη του 19ου αιώνα και προέκυψε μέσα από την αναζήτηση νέων ιδεών για διαφορετική έκφραση της κίνησης και της καλλιέργειας του ρυθμού.

Τιτίζ: Η αλήθεια είναι ότι μου φαίνεται πράγματι ενδιαφέρον, τολμηρό και πρωτότυπο το εγχείρημα.

Μάουζ-Μους: Ίσως να έχεις ακουστά την Ισιδώρα Ντάνγκαν. Ήταν μία κορυφαία φυσιογνωμία της τέχνης που δημιούργησε νέες μορφές κίνησης, αναπτύσσοντας την τέχνη μέσα από την άθληση.

Με την αγωνιστική της μορφή, η ρυθμική γυμναστική εμφανίζεται αρχικά κατά τη δεκαετία του 1940 στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Μέχρι το 1961, οπότε και αναγνωρίστηκε ως άθλημα, άλλαξε αρκετές φορές μορφή.

Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα διοργανώθηκε το 1963 στη Βουδαπέστη και τα ομαδικά αγωνίσματα εντάχτηκαν στο αγωνιστικό πρόγραμμα το 1967, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που έγινε στην Κοπεγχάγη.

Ως επίσημο ολυμπιακό αγώνισμα εισήχθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1984 στο Λος Άντζελες, ενώ 12 χρόνια μετά, στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα υπάρχει πλέον και ως ομαδικό αγώνισμα.

Στην Ελλάδα για πρώτη φορά εμφανίζεται η ρυθμική γυμναστική στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και το 1980 διοργανώνεται το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα.

Με την ίδρυση της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας το 1997 και την επιμονή για βελτίωση του επιπέδου της Ρυθμικής Γυμναστικής στην Ελλάδα, φτάσαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϋ, όπου οι Ελληνίδες αθλήτριες του ομαδικού κέρδισαν το χάλκινο μετάλλιο.

Τιτίζ: Έχουμε δηλαδή δύο μορφές αγωνισμάτων, το ατομικό και το ομαδικό.

Μάουζ-Μους: Ακριβώς, Τιτίζ. Το ατομικό αγώνισμα, όπου συμμετέχει μία μόνο αθλήτρια με χρονική διάρκεια εκτέλεσης από ένα λεπτό και είκοσι δευτερόλεπτα έως ένα λεπτό και τριάντα δευτερόλεπτα, και το ομαδικό, γνωστό με την ονομασία ensemble, στο οποίο αγωνίζονται ταυτόχρονα 5 αθλήτριες με χρονική διάρκεια εκτέλεσης του κάθε προγράμματος από 2 λεπτά έως δύο λεπτά και τριάντα δευτερόλεπτα.

Όλες οι αθλήτριες προπονούνται και αγωνίζονται σε έναν ειδικό τάπητα διαστάσεων 13 επί 13 μέτρα, πάντα με τη συνοδεία μουσικής.

Η αγωνιστική ενδυμασία των αθλητριών μπορεί να είναι ολόσωμη ή κορμάκι με έντονους κατά προτίμηση χρωματισμούς και αρκετά στρας.

Ας περάσουμε όμως σε περισσότερο ειδικές έννοιες που εξηγούν με λεπτομέρειες τη λειτουργία αυτού του τόσο εντυπωσιακού αθλήματος.

Τιτίζ: Και εννοείς βέβαια το σχοινάκι και τις κορύνες.

Μάουζ-Μους: Και όχι μόνο. Η ρυθμική γυμναστική πρέπει να γνωρίζουμε πως έχει για την εκτέλεσή της πέντε φορητά όργανα.

Αυτά είναι: το σχοινάκι, το στεφάνι, η μπάλα, οι κορύνες και η κορδέλα.

Χωρίζονται σε μαλακά και σκληρά όργανα, όπου επιτρέπονται όλα τα χρώματα.

Μαλακά θωρούνται το σχοινάκι και η κορδέλα, επειδή το σχήμα τους μεταβάλλεται λόγω του υλικού κατασκευής τους, ενώ σκληρά είναι το στεφάνι, η μπάλα και οι κορύνες, των οποίων το σχήμα παραμένει σταθερό.

Πολύ βασικός παράγοντας για την εκτέλεση του κάθε προγράμματος των αθλητριών είναι η επιλογή του μουσικού θέματος.

Οι αθλήτριες εκτελούν τις ασκήσεις του προγράμματός τους είτε αυτές είναι ασκήσεις του σώματος, είτε είναι χειρισμοί οργάνων, ακολουθώντας το μουσικό θέμα και τη χορογραφία πάνω στην οποία έχουν προπονηθεί σκληρά.

Μέσα στα προγράμματα πρέπει να περιλαμβάνονται άλματα, στροφές, ισορροπίες και ασκήσεις ευλυγισίας, χορευτικοί βηματισμοί, διάφορες πόζες και μετακινήσεις, όλα δοσμένα με χάρη και ρυθμό.

Τιτίζ: Μου φαίνεται ότι εδώ δυσκολεύουν πολύ τα πράγματα. Κάποια αθλήτρια της ρυθμικής λοιπόν πρέπει ταυτόχρονα να είναι ακροβάτης, ταχυδακτυλουργός, χορεύτρια.

Μάουζ-Μους: Και να τα συντονίζει όλα με ακρίβεια και χάρη. Τόσο οι ασκήσεις, όσο και οι χειρισμοί των οργάνων αξιολογούνται από τους κριτές με βάση το επίπεδο της τεχνικής δυσκολίας τους.

Όλες οι ασκήσεις πρέπει να εκτελούνται με ακρίβεια και μεγάλη ευρύτητα στις αρθρώσεις των ποδιών, καθώς και τις κινήσεις της σπονδυλικής στήλης.

Τα άλματα πρέπει να γίνονται σε ικανοποιητικό ύψος και μήκος με μεγάλα ανοίγματα ποδιών.

Οι στροφές και οι ισορροπίες πρέπει να εκτελούνται στα δάχτυλα των ποδιών.

Οι κυματισμοί και οι ασκήσεις ευλυγισίας απαιτούν πλαστικότητα και χάρη κατά τη διάρκεια της εκτέλεσής τους.

Τιτίζ: Το θέμα εξελίσσεται πολύ ενδιαφέρον Μάουζ-Μους, όχι μόνο για μένα αλλά και για τα παιδιά πιστεύω και θα ήθελα περισσότερες λεπτομέρειες. Υποψιάζομαι ότι για το επόμενο καλλιτεχνικό ρεπορτάζ που θα κάνω, θα χρειαστώ τη βοήθειά σου Μάουζ-Μους. Αν πρώτα συγχωρέσεις τη μονόπλευρη κριτική μου για τον αθλητισμό.

Μάουζ-Μους: Ένας φίλος μου έλεγε ότι ο έξυπνος άνθρωπος μπορεί ν’ αλλάξει γνώμη, ο ανόητος ποτέ. Χαίρομαι λοιπόν που έχω μια έξυπνη φίλη. Όσον αφορά τα γενικά χαρακτηριστικά των οργάνων που χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση του αθλήματος της ενόργανης γυμναστικής είναι τα εξής:

Το σχοινάκι, που

Είναι κατασκευασμένο από λινάρι ή κάποια συνθετική ύλη. Το μήκος του είναι ανάλογο με το ύψος της αθλήτριας, η οποία με αναπηδήσεις και άλματα μέσα από το σχοινάκι εκτελεί το πρόγραμμά της.

Το στεφάνι, όπου το υλικό του είναι από ξύλο ή ανθεκτικό πλαστικό. Η διάμετρός του κυμαίνεται από 80 έως 90 εκατοστά και το βάρος του είναι τουλάχιστον 300 γραμμάρια. Οι περιστροφές, τα πετάγματα του οργάνου σε συνδυασμό με τις ασκήσεις των στροφών του σώματος, τα άλματα και τις ισορροπίες, αναδεικνύουν την τεχνική ικανότητα της κάθε αθλήτριας.

Η μπάλα, η οποία έχει διάμετρο περίπου 20 εκατοστά και βάρος τουλάχιστον 400 γραμμάρια. Τα βασικά στοιχεία του προγράμματος είναι τα πετάγματα της μπάλας, τα χτυπήματα στο ταπί, τα κυλίσματα, οι σταθερές λαβές σε συνδυασμό με την εκτέλεση ασκήσεων ισορροπίας και ευλυγισίας.

Οι κορύνες, που είναι φτιαγμένες από ξύλο ή πλαστικό υλικό, όπου το βάρος της κάθε μιας είναι τουλάχιστον εκατόν πενήντα γραμμάρια, ενώ το μήκος κυμαίνεται μεταξύ πενήντα και εξήντα εκατοστά.

Η κάθε αθλήτρια χρησιμοποιεί δύο κορύνες. Θεωρείται το δυσκολότερο όργανο της ρυθμικής γυμναστικής. Χαρακτηριστικές ασκήσεις είναι οι περιστροφές, οι μύλοι τα πετάγματα.

Από τα εντυπωσιακότερα όργανα στη ρυθμική γυμναστική είναι η κορδέλα. Αποτελείται από την μπακέτα στην άκρη της οποίας είναι στερεωμένη μια μακριά λωρίδα σατέν υφάσματος. Η μπακέτα είναι πλαστική και το μήκος της κορδέλας είναι έξι μέτρα.

Η αθλήτρια εκτελεί με χάρη και ρυθμό μεγάλη ποικιλία δυναμικών ασκήσεων της κορδέλας σε σχήματα σπιράλ, φιδάκια, κύκλους με ψηλά πετάγματα και αιωρήσεις.

Από τα πέντε όργανα που υπάρχουν οι αθλήτριες του ατομικού αγωνίσματος συμμετέχουν μόνο στα τέσσερα, εκτελώντας ένα διαφορετικό πρόγραμμα η κάθε μια για κάθε όργανο.

Οι πέντε αθλήτριες του Ανσάμπλ εκτελούν δύο διαφορετικά προγράμματα. Το ένα με πέντε όμοια όργανα για όλες, για παράδειγμα πέντε κορύνες, και το άλλο με δύο διαφορετικά όργανα, για παράδειγμα τρία σχοινάκια και δύο ζευγάρια κορύνες.

Οι αθλήτριες συνεργάζονται μεταξύ τους αλλάζοντας όργανα με στόχο την παρουσίαση θεάματος υψηλής τεχνικής δυσκολίας και αισθητικής.

Η επιλογή των οργάνων τόσο του ατομικού όσο και του ομαδικού καθορίζονται κάθε δύο χρόνια από την Παγκόσμια Ομοσπονδία της Γυμναστικής.

Λόγω λοιπόν αυτής της πολυπλοκότητας του αθλήματος, η βαθμολόγηση ενός προγράμματος είναι πολύ δύσκολη διαδικασία.

Έτσι πρέπει να γνωρίζουμε ότι βαθμολογείται με άριστα το 10 η τεχνική και η καλλιτεχνική αξία του προγράμματος, καθώς και η σωστή εκτέλεση των ασκήσεων.

Αξιολογούνται δηλαδή κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του προγράμματος ο αριθμός και το επίπεδο δυσκολίας των ασκήσεων που εκτελούν οι αθλήτριες, η πρωτοτυπία, η μαεστρία, η επιδεξιότητα, η χορευτική ικανότητα, η μουσική και η δομή του προγράμματος.

Τιτίζ: Τώρα κατάλαβα γιατί η ρυθμική γυμναστική είναι ένα άθλημα με ιδιαίτερη καλλιτεχνική έκφραση. Οι αθλήτριες εργάζονται σκληρά με νου και με σώμα για να μας δώσουν με τόση χάρη, ρυθμό και ευλυγισία μια διαφορετική εκδοχή για τον αθλητισμό.



Recent UPdate

 

copyright Mathitis.gr

 

 

Developed by: