ΤΑΕ KWON DO
2008-02-07

 

Click to enlarge Click to enlarge

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ;






Το Ταεκβοντό είναι άοπλη πάλη βασισμένη στις πνευματικές και σωματικές ικανότητες του ανθρώπου.

Το ΤΑΕ αναφέρεται στο κάτω μέρος του σώματος δηλαδή τα πόδια και στις φυσικές ικανότητες. Την αντοχή, τη δύναμη, την ταχύτητα.

Το KWON αναφέρεται στον κορμό και στα χέρια, έχοντας σχέση με κινήσεις, αποκρούσεις και αμυντικά χτυπήματα.

To DO έχει σχέση με το μυαλό που ελέγχει το σώμα, δηλαδή ο τρόπος σκέψης και φιλοσοφίας.

Όλα αυτά στα κορεάτικα!

Ακριβώς, ας δούμε όμως πώς ξεκίνησε αυτή η άοπλη πάλη που εξελίχθηκε σε ένα εξαιρετικό άθλημα και όχι μόνο.

Οι πρωτόγονοι άνθρωποι στην προσπάθειά τους για επιβίωση σ’ ένα άγριο και αφιλόξενο περιβάλλον, όπως ήταν τότε ο πλανήτης, έπρεπε να αξιοποιήσουν το σώμα τους και το μυαλό τους όσο καλύτερα και αποδοτικότερα μπορούσαν.

Ανέπτυξαν μεθόδους άοπλης και ένοπλης μάχης για να βρουν τροφή, για να αμυνθούν από τις επιθέσεις άγριων ζώων αλλά ακόμη και για να προστατευτούν από άλλες ομάδες ανθρώπων.

Όλη αυτή την αγωνία του πρωτόγονου ανθρώπου τη συναντούμε ως έκφραση, στην αρχή στους τοίχους των σπηλαίων ή πάνω σε βράχους, και αργότερα σε σκεύη και εργαλεία της καθημερινότητάς τους.

Ανατρέχοντας δε στην Ελληνική μυθολογία μπορούμε να θεωρήσουμε τη Γιγαντομαχία ως μια πρώιμη μορφή άοπλης μάχης. Τέτοια μπορεί να θεωρηθεί και η μονομαχία του Δία με τον Τυφώνα, καθώς και οι περισσότεροι άθλοι του Ηρακλή.

Στα ιστορικά χρόνια, ο Όμηρος περιγράφει λεπτομερέστατα στην Ιλιάδα προσωπικές μάχες ανάμεσα στο Μενέλαο και τον Πάρη, τον Αχιλλέα και τον Έκτορα, τον Αία και τον Οδυσσέα, όπου ο Οδυσσέας λάκτισε τον Αίαντα. Αλλά και η Οδύσσεια είναι πλήρης περιγραφών, με αναφορά στη λέξη λάκτισμα.

Η άοπλη λοιπόν εμπλοκή μεταξύ δυο ανθρώπων διεξαγόταν με τα χέρια αλλά και με τα πόδια (Πύξ-Λάξ). Οι αρχαίοι λοιπόν εκτός από την πάλη και την πυγμαχία είχαν αναπτύξει και το Παγκράτιο που είχε ως ξεχωριστό χαρακτηριστικό γνώρισμα τα λακτίσματα.

Ο Κικέρων στους «Λόγους» του αναφέρει πως οι Έλληνες αθλητές του Παγκράτιου κραυγάζουν όταν επιτίθενται, για να συγκεντρώσουν περισσότερη ισχύ!

Ο Πλάτωνας μάλιστα λέει πως οι συμπολίτες του εξασκούνταν στην αυτοάμυνα για αυτοπροστασία. Ακόμη πιο συγκεκριμένα, ο Γαληνός αναφέρει ότι οι Αρχαίοι Έλληνες καθιέρωσαν το οπίσθιο περιστροφικό λάκτισμα που χρησιμοποιούσαν στο Παγκράτιο.

Ο Παυσανίας στα Λακωνικά του εξηγεί την ικανότητα των Σπαρτιατών στη μάχη επειδή «μάχονταν με χέρια και με πόδια, εκτελούσαν εναέρια λακτίσματα και είχαν αγώνες ανδρών κατά ζεύγη».

Και ο Μέγας Αλέξανδρος όπως και οι στρατιώτες του, ασκούνταν στο παγκράτιο γι’ αυτό και υπήρξαν ανίκητοι αν και λιγότεροι έναντι άλλων στρατών. Μέχρι και τη χρονική αυτή περίοδο τα λακτίσματα δε συναντώνται σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου παρά μόνο στην Ελλάδα.

Ένας πολύ σημαντικός Ιάπωνας δάσκαλος μαχητικής τέχνης, ο Τσατσούο Σουζούκι αναφέρει στο διαδίκτυο ότι η εξάπλωση της τέχνης της μάχης έγινε από τις στρατιές του Μ. Αλεξάνδρου μέσω της Ινδίας.

Αλλά και ο Ιάπωνας Μασουτάτσου Ογιάμα σε βιβλίο που έγραψε το 1970 αναφέρει ότι στην Ινδία ή στην Άπω Ανατολή δεν υπάρχει γραπτός λόγος ή καλλιτεχνική απεικόνιση, που να μαρτυρά μαχητικά τεχνάσματα πριν την έλευση του Μ. Αλεξάνδρου.

Τοιχογραφίες σε βασιλικούς τάφους της Κορέας, ηλικίας 2.000 ετών, τρείς αιώνες περίπου μετά την εμφάνιση των Μακεδονικών στρατιών στην Ινδία, απεικονίζουν αθλητές να επιδίδονται σε μια μορφή άοπλης μάχης που θυμίζει το σημερινό Ταεκβοντό.

Ο στρατηγός Choi Hong Hi, ένας από τους ακούραστους πρωτεργάτες της εξέλιξης του Ταεκβοντό, αλλά και ο άνθρωπος που έδωσε στο άθλημα τη σύγχρονή του ονομασία, αναφέρεται στα κείμενά του εκτενώς στην εξάσκηση της άοπλης και ένοπλης μάχης στην Αρχαία Ελλάδα, από τα χρόνια του Ομήρου, στην κλασική περίοδο, έως και τη διάδοσή τους στους Ρωμαίους.

Στα χρόνια που πέρασαν, οι Κορεάτες ανέπτυξαν εξαιρετικά αυτή την πολεμική τέχνη των ποδιών και των χεριών μέχρι που εξελίχθηκε σε άθλημα στα τέλη της δεκαετίας του ’50.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

To Ταεκβοντό είναι ένα από τα πιο δύσκολα, πιο ολοκληρωμένα και αρμονικά αγωνίσματα. Όσο πιο σκληρά και όσο περισσότερο χρόνο ασκείται κάποιος, τόσο περισσότερο κατανοεί και αγαπά το Ταεκβοντό. Οι αθλούμενοι δεν πλήττουν γιατί συνεχώς διδάσκονται νέες τεχνικές και καινούρια ύλη, όσο ανεβαίνει το επίπεδο γνώσης.

Πλεονέκτημα αποτελεί επίσης το γεγονός ότι οποιοσδήποτε μπορεί να ξεκινήσει την εξάσκηση, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, τη φυσική του κατάσταση, το βάρος ή ακόμη και αν έχει κάποιο σημαντικό σωματικό μειονέκτημα.

Αυτονόητο ήταν λοιπόν σε μικρό χρονικό διάστημα το Ταεκβοντό να διαδοθεί ραγδαία σ’ όλο τον κόσμο.

Σήμερα το Ταεκβοντό έχει πλέον αναδειχθεί σε ένα από τα κορυφαία αθλήματα στην Ελλάδα, τόσο όσον αφορά την εξάπλωσή του όσο και τις διεθνείς διακρίσεις των Εθνικών Ομάδων, με αποκορύφωμα το χρυσό μετάλλιο του Μιχάλη Μουρούτσου στο Σύδνεϋ.

Το Ταεκβοντό εμφανίστηκε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Τότε ιδρύθηκαν και οι πρώτοι Αθλητικοί Σύλλογοι και το 1979 το Ταεκβοντό αναγνωρίστηκε ως επίσημο άθλημα και εντάχθηκε στο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. Το 1987 ιδρύθηκε αυτόνομη Αθλητική Ομοσπονδία στη χώρα μας.

Οι Σύλλογοι όπου διδάσκεται το Ταεκβοντό ξεπερνούν αυτή τη στιγμή τους 500 σε κάθε γωνιά της χώρας και συνεχώς αυξάνονται. Οι ασκούμενοι ξεπερνούν τους 40.000 και ανήκουν σε κάθε ηλικία, από 5 έως 60 ετών.

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ;

Βασική προϋπόθεση για να ξεκινήσει κανείς στο Ταεκβοντό είναι να εγγραφεί σε κάποιο αναγνωρισμένο σύλλογο προκειμένου να λάβει τις βάσεις του αθλήματος.

Ο κάθε σύλλογος διαθέτει το δικό του χώρο εξάσκησης, δασκάλους, τον απαραίτητο εξοπλισμό, αλλά το βασικότερο, την απαραίτητη υποδομή και εμπειρία που απαιτείται για τη σωστή εξάσκηση και διδασκαλία της πολεμικής αυτής τέχνης.

Για την ένταξη στο σύλλογο απαιτείται κάποια μικρή συνδρομή από τον αθλούμενο, η οποία καλύπτει τα βασικά έξοδα του συλλόγου, όπως την αμοιβή των εκπαιδευτών και την συντήρηση του εξοπλισμού.

Η ένταξη σε σύλλογο βοηθάει επίσης και στην ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων μεταξύ των αθλητών πέρα από έναν ενδεδειγμένο τόπο άσκησης. Ο σύλλογος καλύπτει και ένα άλλο σημαντικό μέρος του αθλήματος διαθέτοντας τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Συνήθως διαθέτει και παραχωρεί στους αθλητές θώρακες, στόχους και «μπανάνες», που αποτελούν βασικά εργαλεία εξάσκησης και εκμάθησης του Ταεκβοντό. Τα εργαλεία αυτά χρησιμοποιούνται τόσο στην ατομική εξάσκηση όσο και στην ομαδική.

Πέρα όμως από το σύλλογο, ο κάθε αθλούμενος πρέπει να έχει και το δικό του ατομικό εξοπλισμό, που αποτελείται από τα εξής:

Ειδική στολή που φοράνε οι αθλητές του Ταεκβοντό η οποία αποτελείται από παντελόνι και χιτώνιο βαμβακερού χρώματος. Το λευκό χρώμα του DOBOK συμβολίζει την αγνότητα. Το παντελόνι και το χιτώνιο είναι ευρύχωρα και άνετα ώστε να επιτρέπουν μεγάλη άνεση κινήσεων στα χέρια και τα πόδια.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ & ΠΡΟΟΔΟΣ

Στο Ταεκβοντό η πρόοδος του αθλούμενου αξιολογείται με εξετάσεις, που διεξάγονται 3 ή 4 φορές τον χρόνο, και διενεργούνται από τα Σωματεία αλλά και από την Ομοσπονδία.

Τα σωματεία, οι σύλλογοι δηλαδή, έχουν την ευθύνη για τις εξετάσεις και την απόκτηση των έγχρωμων ζωνών. Από την άλλη πλευρά, η Ομοσπονδία έχει την ευθύνη να διεξάγει τις εξετάσεις και να δώσει τη μαύρη ζώνη.

Η κατάταξη των κατηγοριών ανά χρώμα και ικανότητα είναι ως εξής:

o Άσπρη ζώνη - 10 KUP

o Μισή κίτρινη ζώνη - 9 KUP

o Κίτρινη ζώνη - 8 KUP

o Μισή πράσινη - 7 KUP

o Πράσινη ζώνη - 6 KUP

o Μισή μπλε ζώνη - 5 KUP

o Μπλε ζώνη - 4 KUP

o Μισή κόκκινη - 3 KUP

o Κόκκινη ζώνη - 2 KUP

o Μισή μαύρη ζώνη - 1 KUP

o Μαύρη ζώνη - 1 DAN (3-4 χρόνια άσκησης για την απόκτησή της)

Μαύρη ζώνη - 2 έως 9 DAN

Οι εξετάσεις γίνονται δημόσια, μπροστά σε γονείς, εξεταστές και συναθλητές. Η επιτυχία βασίζεται αποκλειστικά στις ικανότητες των αθλητών, στην πνευματική και φυσική τους κατάσταση και παράλληλα στην ενισχυμένη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, στην πλήρη στήριξη στις δικές τους δυνάμεις.

ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΣΤΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ

Το Ταεκβοντό είναι μια σωματική επιστήμη. Στην προπόνηση ακόμη και τα πιο χαλαρά στοιχεία στην κίνηση κάθε μέρους του σώματος, τελειοποιούνται με τη συστηματική εξάσκηση.

Ο ασκούμενος μαθαίνει τις κινήσεις αρχικά μ’ ένα φανταστικό αντίπαλο, μέχρι η κίνηση να γίνει σημαντικό μέρος της τεχνικής του. Όταν πλέον εξασκηθεί αρκετά, μπορεί να περάσει απέναντι σε πραγματικούς αντιπάλους.

Για καθημερινή άσκηση του αθλήματος οι ασκούμενοι χωρίζονται σε κατηγορίες:

· Από 4-5 έως 12 ετών: βασική εξάσκηση, τεχνική – Παραδοσιακό TKD

Σ’ αυτή την ηλικία μπορεί κανείς να αξιοποιήσει το άθλημα ως μια ολοκληρωμένη άσκηση, αναπτύσσοντας μια δυνατή αίσθηση ισορροπίας, μυϊκού συντονισμού, κιναίσθησης, ευλυγισίας, ευκαμψίας, επιδεξιότητας, ενδυνάμωσης, καρδιοαναπνευστικής βελτίωσης αλλά και ιδιαίτερων ψυχικών ικανοτήτων.

Το παιδί, ως ασκούμενος, μαθαίνει να ελέγχει τις συναισθηματικές του ικανότητες δηλαδή την αυτοπεποίθηση, το θάρρος, την εμπιστοσύνη και τον αυτοέλεγχό του.

· Από 13 έως 18 ετών: βασική εξάσκηση, τεχνική – Αγωνιστικό TKD

Σε αυτή την ηλικία ο ασκούμενος μπορεί να αποκτήσει αθλητικές και αγωνιστικές δυνατότητες, Ο πρωταθλητισμός ωστόσο δεν είναι αναγκαίος, καθώς το άθλημα μπορεί ν’ ασκηθεί καθαρά για προσωπική ευχαρίστηση.

· Από 18 έως 35 ετών: βασική εξάσκηση, τεχνική – Αγωνιστικό TKD

Έως και την ηλικία των 30 ετών ο αθλητής μπορεί να συμμετέχει αποτελεσματικά σε αγώνες, παρόλο που μετά τα 30, ο τρόπος άσκησης είναι τροποποιημένος, ώστε ν’ ανταπεξέρχεται και στις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος στη σωματική του κατάσταση.

Είναι γεγονός όμως, ότι το TKD μπορεί να αποτελεί ευχάριστη και παραγωγική άσκηση ακόμα και ενός ηλικιωμένου ενήλικα, προσφέροντας μια ισορροπημένη διατήρηση των σωματικών και ψυχικών ικανοτήτων.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ

Ανάλογα με την ηλικία του αθλητή αλλάζουν και τα δεδομένα στον τρόπο εξάσκησης και εκμάθησης της τέχνης. Συνήθως στις μικρότερες ηλικίες προτιμάται το παραδοσιακό TKD το οποίο περιλαμβάνει την βασική θεωρία αλλά και πρακτική, που χαρακτηρίζει την μαχητική αυτή τέχνη. Μια παραδοσιακή προπόνηση για παιδιά ηλικίας από 4 έως 12 περιλαμβάνει τα εξής:

1.Προθέρμανση με παιχνίδια, τρέξιμο και ζέσταμα των μυών.

2.Εισαγωγή και εξάσκηση στις βασικές αμυντικές κινήσεις, όπως οι γροθιές και τα μπλοκ.

3.Συνδυασμούς κινήσεων, των οποίων ο αριθμός μεταβάλλεται ανάλογα με την ηλικία και την φυσική κατάσταση των ασκουμένων.

4.Τεχνικές αντιμετώπισης και άμυνας απέναντι σε φανταστικούς αντιπάλους όπως για παράδειγμα, η τεχνική Haboon Girugi σε εκτέλεση με 1,2 ή 3 βήματα.

Πέρα όμως από αυτές τις ασκήσεις, παιδιά μικρότερων ηλικιών μαζί με μεγαλύτερους μπορούν να δοκιμάσουν και πιο περίπλοκες ασκήσεις όπως:

5.Η Εξάσκηση σε βασικά λακτίσματα και γροθιές, πρώτα στον αέρα και μετά στις «μπανάνες» (Ap chagi, Dollyo, Yop chagi, Naerio chagi, An-Bakat chagi, Dwit chagi, Bandal Dollyo chagi, Paltung chagi).

6.Τα Εξειδικευμένα λακτίσματα (Sprint YopDollyoNaerio chagiPaltung, Στροφή PaltungDollyoNaerio).

7.Τα Εναέρια λακτίσματα (Ψαλίδι: Ap chagi, - Dollyo, Timyo: Yop chagiDwit chagiBandal Dollyo chagi).

8.Οι Θραύσεις, όπου επιδεικνύεται η ικανότητα των αθλητών να πειθαρχήσουν το σώμα αλλά και την ψυχή τους, πραγματοποιώντας χτυπήματα με τα χέρια, πόδια, εναέρια και εξειδικευμένα λακτίσματα σε ξύλο ή πλαστικό.

9.Ο βασικότερος σκοπός όμως του ταεκβοντό παραμένει ένας: η ικανότητα και δυνατότητα για αυτοάμυνα.

10.Έμφαση δίδεται στην αποτελεσματική εφαρμογή της γνώσης και των αξιών που διδάσκονται οι ασκούμενοι, ώστε να βρίσκονται πάντοτε σε ετοιμότητα.

ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ

Σε μεγαλύτερες ηλικίες, ο ασκούμενος εισάγεται στις αρχές του αγωνιστικού TKD. Έμφαση πλέον δίνεται σε πιο εξειδικευμένες τεχνικές και συνδυασμούς καθώς και στην επεξήγηση των κανονισμών. Οι αξίες που διδάσκονται σε τούτο το επίπεδο είναι πιο πολύπλοκες περιλαμβάνοντας στοιχεία όπως:

1.Η Κινησιολογία και η σκιαμαχία, όπου ο αθλητής δίνει έμφαση στους βασικούς βηματισμούς επίθεσης και αντεπίθεσης.

2.Οι εξειδικευμένες τεχνικές εναντίον σταθερών στόχων.

3.Ο συνδυασμός βασικών και εξειδικευμένων τεχνικών εναντίον σταθερών στόχων.

4.Οι προσποιήσεις τεχνικών γροθιάς, εναντίον αντιπάλου με στόχο το θώρακα.

5.Η εισαγωγή στη χρήση προστατευτικού εξοπλισμού αγώνων, όπως οι θώρακες και τα κράνη.

6.Οι κανονισμοί των αγώνων, η επεξήγηση του ρόλου και των καθηκόντων των Διαιτητών και των Κριτών, του τρόπου βαθμολογίας,

του αγωνιστικού χώρου και των περιορισμών του, αλλά και της διάρκειας του κάθε αγώνα.

7.Η επεξήγηση των αγωνιστικών κατηγοριών και η κατάταξη των αθλητών σε κατηγορίες σύμφωνα με το βάρος τους.

Επίσης γίνεται και μια εισαγωγή στην αξία της σωστής διατροφής και τη συμβολή της στην ανάπτυξη των σωματικών δυνατοτήτων του αθλητή.

Ανεξάρτητα από την ηλικία, από 5 έως και 55 ετών, το ταεκβοντό αποτελεί ένα αξιόλογο μέσον για την ανάπτυξη και διατήρηση της φυσικής και πνευματικής κατάστασης, τη γνώση τρόπων αυτοάμυνας αλλά και την ψυχαγωγία.

Εξάλλου, είναι αξιοσημείωτο πως στο ταεκβοντό ο δυσκολότερος και κυριότερος αντίπαλος που πρέπει να υπερνικήσει ο αθλούμενος είναι ο ίδιος του ο εαυτός, οι αδυναμίες του και τα όριά του.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ

Σε όλες τις μορφές του το ταεκβοντό έχει έναν αριθμό τεχνικών χαρακτηριστικών στην εξάσκησή του. Πρόκειται

· για την Τεχνική ικανότητα, δηλαδή το συνδυασμό των γνώσεων και τεχνικών, ώστε να μπορέσει ο ασκούμενος ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις επιθέσεις και αντεπιθέσεις του αντιπάλου του.

· Επίσης η τακτική, όπου σημασία έχουν η ετοιμότητα, ευφυΐα και διαύγεια του αθλητή, αλλά και του προπονητή του.

· Η φυσική Κατάσταση – Ο Μυϊκός συντονισμός, ο συγχρονισμός κινήσεων, η ισορροπία, όπου ο αθλούμενος καλλιεργεί τη σωματική του ικανότητα αναπτύσσοντας αντοχή, καρδιοαναπνευστική ικανότητα, ευλυγισία, ευκαμψία, δύναμη, εκρηκτικότητα και ταχύτητα.

· Η βελτίωση χρόνου αντίδρασης, καθώς ο χρόνος που μεσολαβεί από την εκκίνηση της επίθεσης μέχρι και την έναρξη της αντιμετώπισης και αντεπίθεσης είναι ουσιαστικής σημασίας στην αποτελεσματικότητα του ταεκβοντό, ως τέχνη αυτοάμυνας.

· Η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης, ώστε να μπορεί ο ασκούμενος στο ταεκβοντό να αναλύσει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και να επιλέξει τον καλύτερο συνδυασμό κινήσεων που θα τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τον αντίπαλό του.

· Η αντίληψη, για να μπορεί ο ασκούμενος να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί όλα τα στοιχεία, χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες των καταστάσεων που βρίσκεται.

· Η Βελτίωση ψυχολογικής κατάστασης, με την καλλιέργεια των αισθημάτων της αυτοπεποίθησης, του θάρρους, της αγωνιστικότητας, της αυτοεκτίμησης, της υπομονής και της επιμονής.

· Η ανάπτυξη των διανοητικών ικανοτήτων του αθλητή, απαραίτητες για την ψυχική του ισορροπία και την πνευματική του διαύγεια.

· Η ικανότητα προσανατολισμού, καθώς ο αγώνας διεξάγεται σε περιορισμένο χώρο με ποινές στην περίπτωση εξόδου απ’ αυτόν. Ο ασκούμενος, πρέπει κάθε στιγμή ν’ αντιλαμβάνεται το χώρο στον οποίο κινείται και αγωνίζεται.

· Τέλος απαραίτητη είναι η ορθή συμπεριφορά, ο σεβασμός, η ευγένεια και η υπακοή.

Η συμβολή των ΤΕΦΑΑ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου υπήρξε καθοριστική για την ανάπτυξη του αθλήματος.

Το Ταεκβοντό είναι Ολυμπιακό άθλημα και απευθύνεται σε όλον το κόσμο. Οι τεχνικές του που υπογραμμίζουν έντονα την πειθαρχία- σωματική και πνευματική - μπορούν να προσαρμοστούν μέχρι ενός σημείου σε κάθε ηλικία, επάγγελμα και φυσική κατάσταση. Πέρα όμως από την αθλητική και ασκητική του αξία, το Ταεκβοντό μπορεί ν’ αποτελέσει σημαντικό προτέρημα για τον καθένα σήμερα.

Κωνσταντίνος Μπέης,

Διδάκτωρ ΤΕΦΑΑ Α.Π.Θ. – Ομοσπονδιακός Προπονητής ΤΑΕ KWON DO



Recent UPdate

 

copyright Mathitis.gr

 

 

Developed by: