Aνυπακοή, μειωμένη αντίσταση στους πειρασμούς, απουσία αυτοελέγχου
2012-01-24

 

Click to enlarge

 

Η υπακοή στους κοινωνικούς κανόνες- είτε αυτοί επιβάλλονται από την παράδοση ή την πολιτεία, είτε είναι απλώς ριζωμένοι στη συνείδησή μας- αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την κοινωνική συμβίωση και προκοπή.

Δεν είναι, όμως, όλες οι μορφές απείθειας εξίσου ενοχλητικές. Τόσο οι γονείς όσο και οι δάσκαλοι είναι πολύ πιο ευαίσθητοι προς τις παραβάσεις ορισμένων κανόνων. Τα περισσότερα από τα προβλήματα αντικοινωνικής συμπεριφοράς αφορούν τους λεγόμενους ηθικούς κανόνες- την ανθρώπινη αλληλοκατανόηση, την ειλικρίνεια, την τήρηση των υποσχέσεων και οι γονείς ενοχλούνται και ανησυχούν περισσότερο όταν τα παιδιά παραβαίνουν αυτούς τους κανόνες συμπεριφοράς.

Προχθές, λοιπόν, την ώρα που έκανα τη συνηθισμένη μου βόλτα σε διάφορα σχολεία, έπεσε το μάτι μου σε δύο μαθητές της Έκτης Δημοτικού, τον Ανδρέα και τον Νίκο. Τα παιδιά μόλις είχαν σχολάσει και επέστρεφαν στο σπίτι τους. Έμοιαζαν αρκετά προβληματισμένα και πλησίασα για να ακούσω καλύτερα τι έλεγαν.

Ανδρέας: Φίλε, δε μου φαίνεσαι καλά τις τελευταίες μέρες. Τι σε απασχολεί;

Νίκος: Τον θυμάσαι τον φίλο μου το Δημήτρη; Τον τελευταίο καιρό έχει γίνει πολύ αντιδραστικός τόσο στο σπίτι του όσο και στο σχολείο. Γι’ αυτό στεναχωριέμαι.

Ανδρέας: Τον θυμάμαι το ΔημήτρηΧ συμπαθητικό παιδί. Τι εννοείς όταν λες ότι έγινε αντιδραστικός;

Νίκος: Να, η μητέρα του μου έλεγε τις προάλλες ότι δεν ακούει καθόλου τους γονείς του, ιδιαίτερα τον πατέρα του, και φέρνει αντιρρήσεις σε ό,τι του λένε. Με παρακάλεσε, μάλιστα να του μιλήσω γιατί εμένα μπορεί και να με ακούσει. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι μαλώνει συνέχεια με τον πατέρα του και μου είπε ότι και στο σχολείο τού δημιουργεί προβλήματα στο δάσκαλό τουΧ του φέρνει συνέχεια αντιρρήσεις, του μιλάει άσχημα και συχνά διοργανώνει, με άλλους συμμαθητές του, διάφορες πλάκες εναντίον του.

Ανδρέας: Προφανώς κάπου θα οφείλεται αυτό το ξέσπασμα του Δημήτρη. Εσύ, που τον ξέρεις καλά, μπορείς να σκεφτείς τι είναι πιθανόν να τον οδηγεί σ’ αυτήν τη συμπεριφορά;

Νίκος: Αυτό είναι το κακό. Νομίζω ότι ξέρω για ποιο λόγο αντιδράει μ’ αυτόν τον τρόπο. Γνωρίζω την οικογένειά του από μικρός και απ’ όσο θυμάμαι ο πατέρας του έχει πολύ αυταρχική συμπεριφορά απέναντι και στο γιο του και στη γυναίκα του. Θέλει να επιβάλλει συνέχεια τη γνώμη του και τους μιλάει άσχημα.

Από την άλλη, η μητέρα του Δημήτρη είναι πολύ ανεκτική και συμφωνεί με ό,τι λέει ο άντρας της. Ο Δημήτρης, όμως, δεν μπορεί να μην αντιδράσει όταν ο πατέρας του τού μιλάει άσχημα, δεν τον αφήνει να παίζει με τους φίλους του και κάποιες φορές χρησιμοποιεί και σωματική τιμωρία για να τον συνετίσει. Κι εγώ στη θέση του Δημήτρη το ίδιο θα έκανα.

Ανδρέας: Πιστεύεις ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι για να τον βοηθήσουμε;

Νίκος: Το έχω σκεφτεί και το έχω συζητήσει και με τους γονείς μου. Ίσως η καλύτερη λύση θα ήταν να επισκεφτούν όλη η οικογένεια κάποιον Συμβουλευτικό Ψυχολόγο, ο οποίος να ειδικεύεται σε προβλήματα οικογένειας. Εξάλλου, το έχω συζητήσει ήδη με το Δημήτρη και δείχνει θετικός με την όλη ιδέα. Το μόνο που μένει τώρα είναι να το συζητήσω και με τη μητέρα του για να πείσει τον άντρα της να επισκεφτούν τον ψυχολόγο  για το καλό του παιδιού τους.

Ανδρέας: Νομίζω ότι σκέφτεσαι πολύ σωστά Νίκο. Εξάλλου, απ’ ό,τι κατάλαβα το πρόβλημα ξεκινάει από τον πατέρα του Δημήτρη, ο οποίος είναι αυταρχικός και καθόλου συνεργάσιμος.

Νίκος: Έτσι είναι. Ας ελπίσουμε ότι θα πειστεί ο πατέρας του για το πόσο αναγκαίο είναι να απευθυνθούν όλοι μαζί ως οικογένεια σε κάποιον ειδικό. Πιστεύω πως αν αγαπάει πραγματικά το γιο του θα το τολμήσει. Εσύ τι λες;

Ανδρέας: Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε και θα δούμε…

Για την πιστή μεταφορά του διαλόγου

Μαρία Φορτοτήρα - Ψυχολόγος Α.Π.Θ.

Μαster στη Συμβουλευτική Ψυχολογία



Recent UPdate

 

copyright Mathitis.gr

 

 

Developed by: