Υγιεινή Διατροφή -Διαταραχές στην Πρόσληψη Τροφής ¨Νευρική Βουλιμία¨
2011-02-15

 

Click to enlarge

 

Τι κάνετε φίλοι μου; Πώς περνάτε τις μέρες σας τώρα που έχει πολύ κρύο και δεν μπορείτε να βγείτε έξω για να παίξετε; Μένετε σπίτι και διαβάζετε; Καλά, μην παίρνετε αυτό το περίλυπο ύφος, μια πλάκα έκανα…

Λοιπόν, παιδιά, κι εγώ, η φίλη σας η Αιθρίνη, δεν κάνω πολλές βόλτες τον τελευταίο καιρό γιατί κρυώνω. Παρ’ όλα αυτά, τις προάλλες το μεσημέρι, που είχε ήλιο, αποφάσισα να βγω για λίγο. Καθώς περνούσα έξω από ένα Δημοτικό Σχολείο άκουσα τη συζήτηση που είχαν δύο φίλες της Έκτης, η Έλενα και η Άννα.

Τα κορίτσια μόλις είχαν σχολάσει και ήταν πολύ απορροφημένα από τη συνομιλία τους∙ έτσι δεν αντιλήφθηκαν ότι είχα πλησιάσει και τις παρακολουθούσα. Επειδή το θέμα που τους απασχολούσε μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον αποφάσισα να μείνω μέχρι το τέλος της συζήτησης.

Συζητούσαν, λοιπόν, για την υγιεινή διατροφή και για τις διαταραχές στην πρόσληψη της τροφής, και συγκεκριμένα για τη νευρική ανορεξία και βουλιμία. Και θα σας εξηγήσω αμέσως τι σημαίνουν αυτές οι έννοιες.

Η Νευρική Ανορεξία είναι μία διαταραχή στην οποία το άτομο με τη θέλησή του περιορίζει την τροφή του γιατί φοβάται έντονα μήπως γίνει παχύ. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτού του προβλήματος είναι ένα σωματικό βάρος πολύ χαμηλό για την ηλικία και το ύψος του ατόμου. Αν το άτομο με νευρική ανορεξία μιλήσει ανοιχτά θα πει πως ντρέπεται και φοβάται πολύ με τη σκέψη ότι μπορεί να πάρει βάρος.

Αντίθετα, στη Νευρική Βουλιμία το άτομο ¨καταβροχθίζει¨ φαγητό, συχνά χωρίς ευχαρίστηση, γεμάτο ενοχές, οι οποίες, στη συνέχεια, το οδηγούν σε πρόκληση εμετού, νηστείας ή σε υπερβολική άσκηση για να μην πάρει βάρος. Βασικό χαρακτηριστικό των βουλιμικών ατόμων είναι η υπερβολική τους ενασχόληση με το σχήμα και το βάρος του σώματός τους. Συνήθως, τα βουλιμικά άτομα ντρέπονται για τη συμπεριφορά τους και προσπαθούν να κρύψουν τα επεισόδια υπερφαγίας.

Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται ιδιαίτερα συχνά στα κορίτσια.

Για να επιστρέψουμε, όμως, στη συζήτηση που είχαν η Άννα και η Έλενα.

Άννα: Πόσο χαίρομαι που τελείωσε η σημερινή μέρα. Ήταν αρκετά κουραστική. Ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι και να δω τι μαγείρεψε η μαμά μου. Έχω πεθάνει της πείνας!

Έλενα: Κι εγώ το ίδιο. Δε θέλω να τρώω βλακείες από το κυλικείο, όπως πατατάκια και κρουασάν και να πίνω αναψυκτικά. Αυτές οι τροφές είναι ανθυγιεινές και παχαίνουν. Άσε που δε σε χορταίνουν κιόλας. Προτιμώ να πίνω το πρωί το γάλα μου ή ένα χυμό, να τρώω κι ένα κουλούρι και να περιμένω να ’ρθει το μεσημέρι για να φάω το νόστιμο φαγητό της μαμάς μου. Είναι τόσο καλή μαγείρισσα! Και ξέρω ότι χρησιμοποιεί τα πιο αγνά υλικά.

Άννα: Ωραία τα λες φιλενάδα. Μακάρι όλα τα παιδιά να τρέφονταν σωστά όπως εσύ. Όμως βλέπεις πόσοι τρώνε βλακείες από το κυλικείο, τα περίπτερα και τα φαστφουντάδικα.

Εγώ, να σου πω την αλήθεια, ανησυχώ για τη φίλη μας τη Χριστίνα. Το ξέρεις ότι τρώει πολλές παχυντικές και ανθυγιεινές τροφές και μετά κάνει εμετό για να μην παχύνει;

Έλενα: Σοβαρά μιλάς; Δεν το ήξερα.

Άννα: Ναι. Την είχα δει πριν από λίγο καιρό να κάνει εμετό στις τουαλέτες. Την  είχα ρωτήσει αν είναι καλά και μου είχε απαντήσει πως ήταν λίγο κρυωμένη και να μην ανησυχώ. Την πέτυχα, όμως, και προχθές την ώρα που έκανε εμετό και ανησύχησα. Ένιωσε πολύ άσχημα που την είδα, αλλά αποφάσισε να μου μιλήσει.

Έλενα: Και τι σου είπε;

Άννα: Μου είπε ότι εδώ και λίγο καιρό έχει ξεκινήσει να κάνει εμετό∙ κάθε φορά που τρώει ανθυγιεινές τροφές και πολλά γλυκά νιώθει άσχημα γιατί φοβάται ότι θα παχύνει και κάνει εμετό. Στην αρχή πονούσε και η κοιλιά της από την ποσότητα της τροφής που κατανάλωνε∙ τώρα πλέον ο εμετός της έχει γίνει συνήθεια κάθε φορά που τρώει πολύ. 

Έλενα: Τι πιστεύεις ότι μπορούμε να κάνουμε για να τη βοηθήσουμε;

Άννα: Μίλησα στον μπαμπά μου για τη Χριστίνα και μου είπε πως το πρόβλημά της ονομάζεται νευρική βουλιμία. Με συμβούλεψε να προσπαθήσω να πείσω τη Χριστίνα να συζητήσει το πρόβλημά της με τους γονείς της και να επισκεφτούν κάποιον ειδικό ψυχολόγο∙ διαφορετικά είτε τα επεισόδια του εμετού θα αυξηθούν, μπορεί, όμως, και η Χριστίνα να φτάσει στο άλλο άκρο, να σταματήσει, δηλαδή, να τρώει  και να αδυνατίσει πολύ από φόβο μήπως παχύνει. 

Έλενα: Ανησυχώ πολύ για την υγεία της. Της μίλησες;

Άννα: Όχι ακόμα. Έχω σκοπό, όμως, να πάω το απόγευμα σπίτι της για να συζητήσουμε.

Έλενα: Καλό κουράγιο Αννούλα. Ελπίζω να πάνε όλα καλά. Θα περιμένω νέα σου…

Για την πιστή μεταφορά του διαλόγου

Μαρία Φορτοτήρα – Ψυχολόγος του Α.Π.Θ.

Master στη Συμβουλευτική Ψυχολογία



Recent UPdate

 

copyright Mathitis.gr

 

 

Developed by: