Προβλήματα στο σχολείο: Σχολική εμπειρία και αποτυχία
2011-02-15

 

Click to enlarge

 

Γεια σας παιδιά! Εγώ, η φίλη σας η Αιθρίνη, είμαι και πάλι μαζί σας! Μη μου πείτε πως με ξεχάσατε κιόλας…

Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα, τη σχολική εμπειρία και την αποτυχία. Είμαι βέβαιη παιδιά πως η σχολική σας επίδοση είναι ένα θέμα που σας απασχολεί καθημερινά.

Η υποχρεωτική φοίτηση δημιουργεί μία σειρά σοβαρών προβλημάτων σχετικά με τους στόχους της ζωής γι’ αυτούς που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις σχολικές απαιτήσεις. Για τους καλούς μαθητές το σχολείο είναι ένα είδος γέφυρας μεταξύ του κόσμου του παιδιού και αυτού των ενηλίκων. Τι συμβαίνει, όμως, με τα παιδιά που έχουν δυσκολίες μάθησης, που δεν μπορούν ή δε θέλουν να μάθουν γράμματα; Γι’ αυτά τα παιδιά, που χαρακτηρίζονται από πολλούς ως ανίκανα ή απροσάρμοστα, το σχολείο είναι ένας τόπος όπου, πιθανά, ξεκινά η πάλη εναντίον της κοινωνίας.

Τις προάλλες, λοιπόν, φίλοι μου, καθώς περνούσα από ένα γήπεδο μπάσκετ, άκουσα τη συζήτηση που είχαν δύο συμμαθητές της Έκτης Δημοτικού ο Φίλιππος και ο Πάνος. Ο αγώνας μόλις είχε τελειώσει, και οι δύο φίλοι ετοιμάζονταν να γυρίσουν σπίτι.

Φίλιππος: Ωραία ήταν σήμερα, το ευχαριστήθηκα. Τους ξεσκίσαμε ε;

Πάνος: Ναι, καλά ήταν.

Φίλιππος:  Αυτό έχεις μόνο να πεις; Δε μου φαίνεσαι και πολύ καλά ρε Πάνο. Έχεις κάτι;

Πάνος: Η αλήθεια είναι πως είμαι λίγο στεναχωρημένος με το φίλο μου τον Πέτρο τον τελευταίο καιρό. Τον θυμάσαι; Είναι στην ηλικία μας.

Φίλιππος: Ναι, τον θυμάμαι. Μαλώσατε;

Πάνος: Όχι, δεν είναι αυτό. Απλά η επίδοσή του στο σχολείο είναι αρκετά χαμηλή και γι’ αυτό αντιμετωπίζει προβλήματα τόσο στο σχολικό όσο και στο οικογενειακό του περιβάλλον.

Φίλιππος: Θέλεις να μου μιλήσεις λίγο περισσότερο γι’ αυτό;

Πάνος: Ναι. Νομίζω ότι θα μου κάνει καλό να το συζητήσω μαζί σου. Ο Πέτρος δεν αποδίδει στα μαθήματά τουΧ επιπλέον είναι πολύ ζωηρός μέσα στην τάξη, αποσπάει την προσοχή του δασκάλου του και διακόπτει τους άλλους συμμαθητές του.

Φίλιππος: Πού νομίζεις ότι οφείλεται η συμπεριφορά του αυτή;

Πάνος: Νομίζω ότι το πρόβλημα του Πέτρου ξεκινάει από την οικογένειά του. Πιστεύω ότι είναι γεμάτος αντιρρήσεις γιατί νιώθει αποτυχημένος. Ξέρω τους γονείς του. Συνεχώς τον κριτικάρουν για οποιοδήποτε λάθος κάνει και τον αποκαλούν ¨κουτό¨ και ¨ανίκανο¨.

Αντίθετα, δεν τον ενθαρρύνουν για όλες τις θετικές του προσπάθειες. Μια τέτοια συμπεριφορά είναι φυσικό να αποθαρρύνει τον Πέτρο από κάθε προσπάθεια μελέτης και να τον οδηγεί στην αντίδραση. Ο φαύλος κύκλος της ¨αυτοεκπληρούμενης προφητείας¨ έχει ήδη μπει σε κίνηση. Γιατί ο Πέτρος να προσπαθεί σκληρά όταν όλες οι προσπάθειές του- καλές ή κακές – καταδικάζονται;

Φίλιππος: Πιστεύεις ότι ο Πέτρος μπορεί να βρει κάποια κίνητρα για να συμπεριφερθεί με πιο θετικό τρόπο και να βελτιωθεί η σχολική του επίδοση;

Πάνος: Έχω συζητήσει για το πρόβλημα του Πέτρου με τους γονείς μου, που είναι εκπαιδευτικοί, και γνωρίζουν την οικογένειά του.

Φίλιππος: Και τι σου είπαν;

Πάνος: Μου είπαν ότι, αρχικά, οι γονείς του Πέτρου θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν αν αποφάσιζαν να επισκεφτούν κάποιον ψυχολόγο και να συζητήσουν μαζί του τα καθημερινά τους προβλήματα. Ίσως ο ψυχολόγος τους ενθάρρυνε για να αναπτύξουν μία στάση αποδοχής και εκτίμησης απέναντι στο παιδί τους.

Επίσης οι γονείς μου μου εξήγησαν πόσο σημαντικός είναι και ο ρόλος του εκπαιδευτικού στη διαδικασία ωρίμανσης του παιδιού.

Για να ενθαρρύνει ο εκπαιδευτικός τους αδύναμους μαθητές να συμπεριφερθούν με έναν τρόπο μελετά τα διαδοχικά βήματα από τα οποία πρέπει να περάσουν για να φτάσουν στην επιθυμητή συμπεριφορά. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται σταδιακή διαμόρφωση της συμπεριφοράς ή αρχή των διαδοχικών προσεγγίσεων.

Ο εκπαιδευτικός αρχίζει ενισχύοντας πολύ μικρές αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού, οι οποίες βρίσκονται προς την επιθυμητή κατεύθυνση, ακόμη κι αν είναι πολύ απομακρυσμένες από την επιθυμητή συμπεριφορά. Δε δίνεται ενίσχυση σε συμπεριφορά που είναι σε λάθος κατεύθυνση.

Φίλιππος: Μπράβο Πάνο. Πόσα πράγματα γνωρίζεις! Ίσως είναι καλή ιδέα να μιλήσουν οι γονείς σου στους γονείς του Πέτρου με σκοπό να τους πείσουν να συνεργαστούν με το δάσκαλό του και με κάποιον ψυχολόγο.

Πάνος: Κι εγώ το ίδιο σκέφτομαι. Νομίζω ότι μια καλή επικοινωνία μεταξύ γονέων και δασκάλου θα βοηθούσε ουσιαστικά τον φίλο μου…Δε μένει λοιπόν παρά να συζητήσω με τους γονείς μου για το συγκεκριμένο θέμα και ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά.

Φίλιππος: Χάρηκα που τα είπαμε Πάνο. Νιώθω πολύ χαρούμενος που έχω έναν φίλο σαν και σένα…

 

      Μαρία Φορτοτήρα-Ψυχολόγος Α.Π.Θ.

Master στη Συμβουλευτική Ψυχολογία



Recent UPdate

 

copyright Mathitis.gr

 

 

Developed by: